Wśród glejaków (nowotworów pochodzenia glejowego) wyróżnia się: gwiaździaki (łac. astrocytoma), wyściółczaki (łac. ependymoma), skąpodrzewiaki (łac. oligodendroglioma), postacie niejednorodne (glejak wielopostaciowy, łac. glioblastoma multiforme, GBM) oraz postacie mieszane.

Glejak wielopostaciowy wywodzi się z tzw. szeregu astrocytarnego i zgodnie z klasyfikacją WHO ma IV, najwyższy stopień złośliwości.

Glejak wielopostaciowy charakteryzuje się wzrostem naciekającym, intensywną migracją i szybkim szerzeniem się nowotworu w obrębie otaczającej tkanki nerwowej. Następuje naciekanie wzdłuż włókien nerwowych, naczyń krwionośnych, opon miękkich, wokół komórek nerwowych; ten typ wzrostu guza utrudnia całkowitą chirurgiczną resekcję glejaka - stąd wznowy guzów. Glejaki generalnie nie mają zdolności przerzutowania, rzadko spotykane jest zjawisko implantacji drogami płynowymi.

Statystyki

Guzy pierwotne mózgu stanowią 5-10% nowotworów. Z tego glejaki to 40%. Od 40 do 90% glejaków jest złośliwych (zależnie od grupy wiekowej).

Zachorowalność na glejaki złośliwe ocenia się na 0,5-2 zachorowania/100.000 osób/rok - chorują częściej (około dwukrotnie) mężczyźni, zwykle w 5-6. dekadzie życia.

W populacji polskiej zachorowalność na glejaki wynosi około 1300 przypadków rocznie, w tym na glejaki złośliwe (glejak wielopostaciowy i glejak anaplastyczny) około 600 przypadków.

Przeciętny czas życia od diagnozy to rok do półtora roku.

dodano/zmieniono: ; przez: moto_kate; źródło: http://archiwum.onkolink.pl/onkolink/2003-06/doc00000.doc;
konsultacja merytoryczna: -